| براي تو |
 |
 |
 |
| دستنوشتهها - شعر گون |
| شنبه ، 19 آبان 1386 ، 21:30 |
|
این چشم ها و این همه نگاه اشک آلود
برای تو... این زبان و این همه دوستت دارم برای تو... این ذهن و این همه شعر عاشقانه برای تو... این قلب و این همه سرخی فدای تو...
دیگر هیچ ندارم تمام دارایی ام همین است: دو دست و دو چشم و یک قلب
کاش داسی می داشتم تا هر شب برای تو از آسمان ستاره و ماه می چیدم. کاش درختی می بود تا هر صبح برای تو انار سینه می شکافت. تا کلبه ای می داشتم تا هر عصر در عیوان رو به دشتش چشم در چشم تو فنجان چای که گرما از قلبت می گیرد را می نوشیدم لبان پر مهرت را می بوسیدم پیراهن عطراگین پر مهرت را می بوییدم و دستانت { گل های رازقی سپید در بینهایت ملکوتی} را به سان کودکی میفشردم
آن گاه تو می ماندی.... Bookmark with:
|